27.5 C
Bangalore
December 8, 2018
Untitled

”തൊഴി” ലാളി ദിനം

വിത്തുണങ്ങിപ്പോവുന്ന
വിളവുപാടങ്ങളിലെ
തീക്കാറ്റില്‍
പൊടിഞ്ഞുപോയൊരു
കടും ചോപ്പുള്ള നക്ഷത്രം
വിഷവണ്ടിപ്പുകയേറ്റ്
തുടുത്ത ഉടലിടങ്ങളിലെ
ദര്‍ഭച്ചുരുളുകളെ
മോതിരവിരലിലെ
അളവറിയാത്ത വട്ടമോതിരമാക്കിയ മണ്ണിടങ്ങളില്‍
വിയര്‍പ്പുമണികളിനി മുളപൊട്ടുമോ….
വേനലിരമ്പക്കൊളുത്തുകള്‍ വലിഞ്ഞ്
നോവുനീറ്റലിന്‍റെ അടിമയുഗങ്ങള്‍
താണ്ടിക്കഴിഞ്ഞെന്ന്
കാലമെഴുതിത്തോറ്റുപോയരവരുടെ
കുടിലുകള്‍ക്ക്
തീക്കൊളുത്തപ്പെട്ടതിന്‍റെ
അടയാളങ്ങളുടെ പശിമയില്‍ നിന്ന്
വിണ്ടുകീറി
ചുംബനങ്ങള്‍ നഷ്ടമായ
രാത്രികളുടെ
നിറം പൂശിയ ബലിക്കല്ലുകളില്‍
പകലുകത്തിച്ചുരുങ്ങിത്തിളങ്ങുന്ന
അതേ നക്ഷത്രത്തെയാണ്
നമ്മളറിയാതെ
വീണ്ടും വീണ്ടും
പുണര്‍ന്നുപോയതെന്ന
തീരാ വ്യഥകളുടെ അവസാനമാണ്
വെടിപ്പുരകള്‍ക്ക് തീപ്പിടിച്ചതും…
ചുവരില്‍ പതിച്ച
ജപ്തിച്ചുരുളുകളിലൊടുങ്ങിയ
കര്‍ഷകന്‍റെ ജഡമാണ്
നമ്മളീ ചില്ലലമാരയില്‍
മഞ്ഞള് പുതച്ച് കിടത്തിയിരിക്കുന്നത്….
തിളക്കമറ്റ് താഴെവീണടിഞ്ഞ
അതേ ഒറ്റനക്ഷത്രം….!

(ചിതയിലേക്കെടുത്ത് വയ്ക്കുന്ന കര്‍ഷകരുടെ സ്വപ്നങ്ങളെങ്കിലും നട്ടുവളര്‍ത്താം നമുക്ക് ..!)

Related posts

1 comment

Beena CM
Beena CM October 23, 2018 at 7:03 pm

കൃഷി ഒരു ഉപജീവനമാര്‍ഗം അല്ലായിരുന്നു എന്ന് പറയാന്‍ വയ്യ. മാതാപിതാക്കന്മാര്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജോലിക്ക് പോയിരുന്നപ്പോളും പറമ്പില്‍ തെങ്ങും ജാതിയും കവുങ്ങും പാടത്ത് നെല്‍കൃഷിയും നടന്നിരുന്നു.. ഒരു വര്‍ഷം വെള്ളം കേറി വിത്ത് എല്ലാം ഒലിച്ചുപ്പോയി.. അന്ന്‍ വളരെ സങ്കടത്തോട്‌ കൂടിയാണ് അപ്പച്ചന്‍ സന്ധ്യാപ്രാര്‍ത്ഥനക്ക് ഇരുന്നത്.. പിന്നീട് സ്വര്‍ണ്ണം പണയം വെച്ചാണ് അക്കൊല്ലം കൃഷി മുഴുവന്‍ ആക്കിയത്. അടുത്ത കൊല്ലത്തെ വിളവിന് കടം എല്ലാം വീട്ടാന്‍ ആയിരുന്നു.. ഇപ്പോഴും ആ പറമ്പില്‍ കേറി നടക്കുമ്പോള്‍ അപ്പച്ചന്‍ കൈകോട്ടുമായി നടക്കുന്നപ്പോലെ തോന്നിപ്പോകാറുണ്ട്…

Reply

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: