യശോധരൻ
ലാബ് അസിസ്റ്റന്റ്
മോഡൽ ബോയ്സ് സ്ക്കൂൾ മുരിയാട്

പാറ്റ എന്ന തവള ഗണേശൻ
ഗാന്ധി കോളനി ആനന്ദപുരം

ഒരേ വിശപ്പിന്റെ
രണ്ടു വിലാസങ്ങൾ
വീടുകളുടെ രണ്ട്
ആണത്താണികൾ

തവള
ചാക്കിലിരുന്നു ചോദ്യമെറിയുന്നു
നിനക്കൂല്ല്യേ
പെണ്ണും പെടക്കോഴീം
അവറ്റകളെ
ഇങ്ങനെ കെട്ടിമുറുക്കി കൊണ്ടോവോ

ജീവിക്കേണ്ടേ ” എന്ന ഉത്തരം
ഗണേശന്റെ
ചോരകലർന്ന കഫക്കട്ടയായി
തൊണ്ടക്കുഴിയിരിക്കുന്നു

ലാബിൽ
ഒരു ടെസ്റ്റ്ട്യൂബിന്റെ
കുപ്പിവള
പൊട്ടിപോകുന്നു

യശോധരൻ
മോള് സ്ക്കൂള് വിട്ട് വന്നോയെന്ന്
മൊബൈലിൽ വിളിച്ച് ചോദിക്കുന്നു
വാതിലടച്ചിരിക്കണേയെന്ന് പ്രാർത്ഥന പോലെ പറയുന്നു

കട്ടി കണ്ണടക്കാരൻ കുട്ടി
ടേബിളിൽ മലർത്തി കിടത്തി
മീശ കനത്തവൻ
കൈകളിലാണി തറച്ചു
പൂച്ചകണ്ണൻ
കാൽത്തുടകളകത്തി പിടിച്ചു
പുലിമുഖമുള്ളവൻ
ആകെയൊന്നുഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം
ഒറ്റ കുത്തിക്കീറൽ

തവള
കരഞ്ഞില്ല
യശോധരനേയും ഗണേശനേയും
ഒന്ന് നോക്കി
നാളെ
ചവയ്ക്കപ്പെട്ട ചൂയിംഗം പോലെയുള്ള
പെൺലിംഗങ്ങൾ
സൂക്ഷിക്കുന്ന മറ്റൊരു ലാബുണ്ടായേക്കാമെന്ന
സൂചന നൽകുന്നതിന് മുന്നേ
അതിന്റെ
കൃഷ്ണമണികൾ നീലച്ചു

ഒരു പക്ഷേ
പൂർത്തികരിക്കപ്പെടാത്ത തവള പ്രവചനങ്ങളാണ്
മണ്ണിലെ ചോരമഴകൾ

ആൺകുട്ടികളുന്മത്തരാവുന്നു
ഇത് ഹൃദയം
കരൾ
ആമാശയം
വൻ കുടൽ
ചുണ്ടുകളൊരു കൂർമ്പൻ കൊക്കുപോലെ വളഞ്ഞു
പഠനം
തവള ലിംഗത്തിലേക്കെത്തുന്ന സമയം തന്നെ
പുഴവക്കിലൊരു വീടിന്റെ
ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കപ്പെട്ട
വാതിൽ ഞെരുക്കം പോലൊരു ശബ്ദം
തവള തൊണ്ടയിൽ
കുടുങ്ങി കിടന്നു

യശോധരന്റെ
മകൾ സ്ക്കുള് വിട്ട് വന്നാവോ

പകലും
വെളുത്ത കടുവകൾ
കണ്ണുകളിൽ
നരച്ച
പെട്രോമാക്സും കത്തിച്ച് വെച്ച്
കറുത്ത പെൺത്തവളകളെത്തേടി
പ്ലാസ്റ്റിക് ചാക്കുമായി
സ്ക്കൂളിന്റെ
റോഡിന്റെ
ബസ്സ്റ്റോപ്പിന്റെ പുറകിലൂടെ നടക്കുന്നു

ഗണേശനും
കുട്ട്യോളും
ചാടി ചാടി
വിശന്ന് വിശന്ന്
ലാബിലെത്തും മുന്നേ മരിക്കുന്നു

ചില തവളകൾ
പെൺജീവിതങ്ങളുടെ
പാടവരമ്പുകളിൽ നിന്ന്
ഞണ്ടിന്റെ പൊത്തുകളിലഭയം തേടി

മറ്റു ചിലത്
കരഞ്ഞലറിക്കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ്
ഒച്ചയടഞ്ഞടഞ്ഞടഞ്ഞ്
ഇല്ലാണ്ടാവുകയോ
ഇല്ലാണ്ടായ പോലെ ഉണ്ടായിരിക്കുകയോ
ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും ഇല്ലാണ്ടായപോലെയോ
ജീവിക്കുന്നു

Sajeevan Pradeep
Writer and poet in malayam

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.