20.3 C
Bangalore
November 19, 2018
Untitled

ചത്ത ഉറുമ്പുകളുടെ കുമ്പസാരം

മൌനം…
പ്രാര്ത്ഥനഗീതങ്ങള്‍ ഇതളടരും പോലെ നേര്‍ത്തതായി…
ചുണ്ടുകളും കാലുകളും നേര്‍രേഖയില്‍ വെച്ച്
ഉറുമ്പുകള്‍ കുമ്പസാരത്തിനൊരുങ്ങി.

പകല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ എല്ലാവരും കേള്‍ക്കേ
അവ പാപങ്ങള്‍ ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍, ഞങ്ങള്‍ ഈ ഉറുമ്പ് സമൂഹമാകെ പാപികളാണ്.
എന്തെന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പഞ്ചസാരഭരണിയും പാലും അഴുക്ക് പുരണ്ട
കൈകാലുകളാല്‍ മലിനമാക്കി.”

“ഞാന്‍, ഞങ്ങള്‍ ഈ ഉറുമ്പ് സമൂഹമൊന്നാകെ ഉപദ്രവകാരികളാണ്.
എന്തെന്നാല്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കടന്നു വന്ന
മനുഷ്യശരീരത്തില്‍ വിഷം കുത്തിയിറക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ശ്രമിച്ചു.”

“ഞാന്‍, ഞങ്ങള്‍ ഈ ഉറുമ്പ് സമൂഹമാകെ പാപികളാണ്.
എന്തെന്നാല്‍ ഈച്ചകളെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ തളിച്ച
പഞ്ചസാരലായനി മൂക്കറ്റം കുടിച്ച് ഞങ്ങള്‍ ഉന്മത്തരായി..”

വീണ്ടും മൌനം..
കണ്ണുകളടച്ച്‌ അവ മനസിനെ ധ്യാനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.
അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രം കണക്കേ ചത്ത ഉറുമ്പുകളുടെ
ശരീരകൂമ്പാരങ്ങള്‍ വെള്ളത്തില്‍ പൊങ്ങികിടന്നു.

അവയുടെ ആത്മാക്കള്‍ മന്ത്രിച്ചു..
“മനുഷ്യാ, നീ മണ്ണാകുന്നു. മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യും.
ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ സ്വന്തം ജനുസില്‍ ജനിച്ചു വീണ സഹോദരങ്ങളെ,
അവരുടെ അന്നത്തില്‍ വിഷം കലര്‍ത്തി നല്‍കുന്നവന്‍
നീ മാത്രമാണ്..

ആയുസ്സ് കുറഞ്ഞ സമൂഹജീവികളായ ഞങ്ങള്‍ ഇത്രയും ക്രൂരരല്ല.
ഞങ്ങളേക്കാള്‍ എത്രയോ ഇരട്ടി ആയുസും ബുദ്ധിയും കഴിവുമുള്ള
സ്വാര്‍ത്ഥനായ മനുഷ്യാ..

നീ നേടുന്നത് നിനക്ക്
ഉപയോഗിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോകുന്ന ഒരു കാലം വരും.
അന്ന് ഞങ്ങള്‍ കാണിച്ചുതന്ന
സ്നേഹത്തിന്‍റെ പാഠങ്ങള്‍ നീ പഠിക്കും..
അതു വരേയ്ക്കും..
മരണം ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന് ആത്മാവിനെ വേര്‍പ്പെടുത്തുന്ന ഈ നിമിഷവും ഞങ്ങള്‍ പാപങ്ങള്‍ ഏറ്റുപറയും..

നിനക്ക് വേണ്ടി ,നിന്‍റെ സ്വാര്ത്ഥതയുടെ രക്തസാക്ഷികള്‍ക്കു വേണ്ടി…

Related posts

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.